عبد الله قطب بن محيى
190
مكاتيب عبد الله قطب بن محيى
عالماند ايشان را به راه خداى خوانيد از طريق حكمت و اگر مسالم غير عالماند از طريق موعظه و اگر معانداند خواه عالم ، خواه غير عالم به جدال ، و حسن جدال آن است كه معرّ سخن كه مناط الزام است ، خاطرنشين كند بىسفاهت راندن و سخنان خارج گفتن ، قال اللّه تعالى : ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ . « 1 » خداى را شكر كنيد كه نوعى مخاصمه پيش آمده كه شما را ادوات آن است و اوقات صرف تحصيل ادوات كردهاند . اگر مولويّت و سخندانى امروز به وصله شما نمىنشيند كه آن را در تقويت حق و رفع باطل استعمال كنيد ، كى به وصله خواهد نشست ؟ صدساله صلاح بهر روزى باشد و رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله فرمود : « لا تتمنوا لقاء العدوّ فاذا لقيتموهم فاثبتوا و اعلموا انّ الجنّة تحت ظلال السّيوف » او كما قال . . . شما تا توانيد از صحبت اضداد احتراز فرماييد و ملاقات با ايشان مفرماييد ، اما اگر به غير اختيار ناچار دست دهد و ايشان سخنان دربارهء اخوان گويند ، صبر بر باطل كردن تا اضداد چيره شوند و پندارند كه به حجّت غالب شدند يا اقلّا اين كس را به خصومت فروكوفتند پسنديده نيست . شمشير از غلاف حجاب بر بايد كشيد كه جواب صواب همچون آب به گلوى خصم فروكنند وَ اللَّهُ لا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ « 2 » بايد كه خصم شما را چنان نيابد كه در حضور شما مجال بد اخوان گفتن را داشته باشد و از روى شما شرم نكند بلكه چنان بايد زيست و خود را چنان صلب باز بايد نمود كه اگر البته او خواهد كه بدى اينطور گويد جز آنكه با شما تند بايدش شد كه آن گويد يا داند كه شما را مىآزارد طريقى نيابد ، نه آنكه امن و گوارا نشنيد و هرچه خواهد گويد و شما ساكت باشيد و گذرانيد .
--> ( 1 ) . سوره نحل ، آيه 125 « با حكمت و اندرز نيكو به راه پروردگارت دعوت كن و با آنان به [ شيوهاى ] كه نيكوتر است مجادله نماى » . ( 2 ) . سوره احزاب ، آيه 53 « خدا از حق [ گويى ] شرم نمىكند » .